O religii dawnych Prusów

Artykuł napisany przez Nertiksa

1. Świat istotnych aspektów: Podstawą myślenia magicznego jest przekonanie o istnieniu świata jakości, aspektów, które współistnieją w wielu obserwowanych bezpośrednio zjawiskach, a granice pomiędzy którymi biegną w poprzek obserwowanych zjawisk. Ten sam Bóg może przyjmować różne inkarnacje w świecie zwierzęcym, roślinnym, wodnym, niebiańskim, inne jako człowiek. Istota łącząca te wszystkie przejawy w jedną osobę jest bardziej subtelna.

Drzewem Perkūna jest Dąb. Oznacza to, że spośród całego świata roślinnego w nim przejawia się najwięcej jakości tego Boga, co nie znaczy że w mniejszym stopniu nie przejawia on innych jakości, lub że jest on Perkūnem samym w sobie. Niektórzy powiadają, że w pierwszym świecie zaraz po jego powstaniu dąb był czystą emanacją Perkuna na świat roślinny i niczym więcej. Aspekty i rzeczy widziane były wtedy jednym. Następnie, w miarę upływu czasu to utożsamienie zostało utracone. Dzisiejszy realny dąb jest tylko w części dębem idealnym z pierwszego świata, a przejawia on również inne jakości.

Dusza w swej wędrówce ma za zadanie się oczyścić poprzez zrozumienie boskiego zamysłu świata. Dusza, która to osiągnie staje się częścią świata Bogów, nie jest zmuszona do dalszej wędrówki (w religii bałtyckiej obrazuje się to jako siedzibę dusz czystych na zielonych równinach góry Anapils). Celem duszy jest umiejętność dostrzegania aspektów stojących poza widzianymi rzeczami. Celem jej jest również zrozumienie samych Bogów rządzących tymi aspektami (będących nimi) i bycie wśród Bogów. Narzędzi do osiągnięcia tego celu dostarcza religia bałtycka. Nie jest ona zbiorem prawd absolutnych, ale metod poznawczych i wskazówek.

2. Pojęcie Bogów: Bóg to sposób w jaki ludzie postrzegają siłę Natury bądź pewien jej przejaw. Przydzielenie różnych zjawisk różnym Bogom zawsze będzie w pewien sposób sztuczne, ale jest uzasadnione tym, że w różnych zjawiskach różne siły (aspekty istotne) przejawiają się w sposób dominujący. Dlatego u różnych ludów różne panteony bóstw są odbiciem tej samej Natury. Te same prawa fizyki przejawiają się w innych paletach obserwowanych zjawisk w żywej komórce i na gwieździe neutronowej.

W zależności od stopnia ogólności można jednocześnie postrzegać kilka aspektów jako przynależne jednemu Bogu, lub kilku pomniejszym Bogom. Tych pomniejszych Bogów określa się wtedy w teologii jako hipostazy wyższego Boga, odpowiadającego wyższemu poziomowi ogólności. Są to w pewnym sensie wcielenia w jakich Bogów wyższego poziomu objawia się w danej klasie zjawisk. Dla człowieka dzisiejszego dobrym przykładem może być oddziaływanie elektromagnetyczne – wszystkie zjawiska które widzimy w codziennym życiu mają źródło w sile grawitacyjnej lub elektromagnetycznej. W sposób naturalny spośród wszystkich przejawów sił elektromagnetycznych wyróżniamy optykę, akustykę, chemię, hydrodynamikę itd. Dziedzinami tych zjawisk rządzą mniejsi Bogowie, będący hipostazami Boga elektromagnetyzmu. Ten wyższy Bóg z kolei jest hipostazą wyższego Boga oddziaływania elektrosłabego, który w dzisiejszej epoce jest Bogiem nieaktywnym. Relacja hipostazy jest często symbolicznie przedstawiana jako relacja bycia dzieckiem Boga starszego pokolenia.

Świat, w którym żyjemy tej chwili, dzieli się na wiele dobrze rozróżnionych obszarów zjawisk. Z punktu widzenia praktyki życia codziennego są to oddzielni, aktywni Bogowie. Szukanie coraz wyższych Bogów dla których Ci obserwowani są tylko hipostazami ma znaczenie dla fizyków teoretyków i teologów. Ludzie na co dzień doświadczają działań jasno wydzielonych, licznych Bogów. Z praktycznego punktu widzenia, rzadko jest potrzeba spojrzenia głębiej na Bogów wyższego poziomu.

Opowieści mitologiczne opisują relacje między Bogami w panteonie, w jaki sposób aspekty Natury wpływają na siebie, przenikają się ze sobą i konkurują. Dopiero poznanie relacji pomiędzy Bogami pozwala na zrozumienie dynamiki zjawisk w świecie.

3. Znaczenie mitologii: Język ludzki nie ewoluował do rozumienia świata boskiego. Wiedza, którą ludzie zdobywali o świecie, była kodowana w postaci metaforycznej. Tak powstawała mitologia, która przekazuje nam stopniowo kolejne stopnie wiedzy zgromadzonej przez Przodków. Wiedza ta posługuje się przyrównaniem Bogów do ludzi, zwierząt. Nie jest to dosłowne. Jest przybliżeniem, rzutem rzeczywistości boskiej na przestrzeń dostępną ludzkiemu rozumieniu. W ramach poszerzania swojego rozumienia pozwalamy sobie na obraz coraz bardziej dokładny, używane do tej metafory przestają być potrzebne – nasze rozumienie mitologi wchodzi na wyższy poziom. Na końcu drogi jesteśmy gotowi widzieć sprawy takimi jakimi są rzeczywiście.

4. Obiektywność wiedzy pochodzącej z mitologii: Różne religie naturalne mają różne mitologie. Inaczej dzielą widzianą rzeczywistość pomiędzy osoby boskie, inaczej postrzegają relacje między nimi. Drogi różnych religii startują z różnych punktów początkowych i podążają do tego samego celu – obiektywnej prawdy o świecie. Różnice w mitologiach wynikają z różnego środowiska a tym samym z tego że różne ludy zaczynają badać tę samą Naturę od innej strony. Mitologia każdego ludu powstawała w sposób ewolucyjny – w północnym świecie długiej zimy błędne wyobrażenia o świecie mogły kosztować życie. Dla nas, od dziecka patrzących na przyrodę Prus i jej zmienność w kole rocznym mitologia bałtycka jest optymalnym punktem startowym do zgłębiania istoty świata.

5. Aktualność tradycji: W bałtyckim podejściu tradycję traktuje się jako narzędzie poznawcze do dalszego poznawania świata. Dawne tradycje muszą pozostać niezmienione. Tradycję się rozbudowuje i uściśla, ale nigdy się jej nie odrzuca ani nie zmienia. Zawsze pamiętamy, co było bazą i punktem startowym naszej drogi ku wiedzy o świecie. Częścią tego narzędzia poznawczego jest język, który koduje sposób w jaki myślimy. Dla Bałtów zachowanie języka w dawnej formie jest bardzo ważne. Dlatego nasze języki pozostają tak bliskie sanskrytowi.

6. Znaczenie obrzędu religijnego: Obrzęd religijny na za zadanie zjednoczyć nas ze światem Bogów. Poprzez to zjednoczenie zyskujemy cząstkę wiedzy o boskich zamysłach (czasem podświadomie). Wiedza ta daje konkretną moc pozwalającą nam żyć i tworzyć w harmonii ze światem. Wymiana jest też w drugą stronę – im więcej ludzi dozna zjednoczenia z Bogami, tym ich zadanie polegające nabudowaniu porządku świata będzie wypełniane bardziej efektywnie.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: