Ragana

opracował: Pruski Wicher

Ragana to przerażająca Bogini śmierci i przeistoczenia, przejścia ze śmierci w życie oraz z życia w śmierć. Jest znana zarówno w bałtyjskiej jak i słowiańskiej tradycji (Baba Jaga). Jej imię związane jest z pruskim słowem „Rags” – róg, półksiężyc. Ten właśnie rąbek księżyca symbolizuje właściwy jej stan – zmianę, ciągły ruch.

Wygląd Ragany jest ściśle związany z jej naturą, otóż jest ona zmiennokształtną Boginią i ma wiele twarzy… Może przybrać formę zarówno pięknej, kuszącej kobiety jak i koszmarnej zjawy. Może przeistoczyć się w dowolne zwierzę, zazwyczaj w węża, sowę, ropuchę, rybę lub jeża. Postać ptasią przybiera zazwyczaj wtedy, gdy musi pokonać jakiś większy dystans.

Podczas zimowego przesilenia całe watachy Ragan udają się nocą na spotkanie na wzgórzu. Ragany zażywają kąpieli w przeręblach wyciętych w lodzie pokrywającym zamarznięte jeziora, przesiadują skryte w brzozach rozczesując swoje długie włosy.

Ragana jest księżycową Boginią zimy, nocy i śmierci, ale również narodzin i odradzania się. Dzięki swoim mocom może ona zarówno niszczyć, zabijać, jak i uzdrawiać. Ma wpływ na płodność zarówno ludzi jak i zwierząt. Może sprawić, że kobieta będzie płodna lub nie, może też odebrać popęd seksualny mężczyznom. Co więcej, bydło danego gospodarstwa może zostać pozbawione mleka.

Paradoksalnie, czas jej tryumfu przypada jednak na przesilenie letnie, kiedy to życie, roślinność rozwijają się z pełną mocą. W tym właśnie czasie, kiedy to Saule jest u szczytu swojej potęgi, Ragana przypomina nam iż natura jest śmiertelna i że nie ma życia bez śmierci. Wszak od tego dnia noc staje się coraz dłuższa.

Można powiedzieć, iż Ragana jest Boginią odpowiedzialną za równowagę świata, równowagę między światłem i ciemnością, między rozwojem i śmiercią. Wszakże nieokiełznana siła życia i nieustannych narodzin przyniosłaby tylko katastrofę. Warto o tym pamiętać w dzisiejszym przeludnionym i wypełnionym już po brzegi świecie, w którym tak właśnie brakuje tej równowagi reprezentowanej przez Naganę. To dzięki niej rośliny więdną, ludzie umierają, aby po nich mogło nastać nowe życie.

Ragana pola latem przemierza

Tak pełne słońca, złociste

Ragana pola zimą przemierza

Martwe wśród nocy srebrzystej

Ragana dzisiaj obok mnie przeszła

Coś da, a coś mi odbierze