Kurka

opracował: Pruski Wicher

“Ydolo, quod semel in anno, couectis frugibus, consueverunt confingere et pro deo colere, cui nomen Curche…”

fragment z “Preussisches Urkundenbuch”

Kurka…

Jej imię wywodzi się z pruskiego „kurt” – budować, tworzyć. Imię to dobrze oddaje Jej naturę. Kurka to Bogini-Tworzycielka, Bogini płodności i urodzaju, związana z wzrostem, rozwojem, wegetacją roślinną. To Bogini życia. Życie to właśnie jej dar dla całego świata, dla człowieka, roślin, zwierząt.

Jej główne święto przypada na czas żniw. Mówi się, iż Kurka lubi czasem zamieszkiwać w kłosach zboża. W czasie żniw stopniowo cofa się aż do ostatniego snopka. Ten właśnie ostatni snopek kształtuje się w postać ludzką, sporządza się w ten sposób figurę Bogini. Wybrana dziewczyna ozdabia ją kwiatami, liśćmi, ma miejsce ofiarna uczta.